Átak skilar sér bara ef þú styrkist

Átak eitt og sér byggir engan styrk!

Álag sem kerfið nær ekki að svara

verður ekki að uppbyggingu.

Það verður að kostnaði.

Þú getur aukið álagið.

Æft markvisst.

Unnið lengi.

Hert aga.

En ef líkaminn fær ekki raunverulegt rými til að aðlagast

breytist átakið ekki í styrk.

Það safnast upp —

og kostar meira næst.

Aðlögun er svörun — ekki að þrauka 

Að þrauka í gegnum álag er ekki aðlögun.

Það er að halda út.

Þú getur þraukað lengi.

Jafnvel skilað miklu.

Haldið utan um allt.

En aðlögun gerist ekki þegar þú heldur bara út.

Hún gerist þegar kerfið breytist.

Þrauka þýðir að þú kemst í gegnum álagið.

Aðlögun þýðir að þú styrkist af því.

Afköst eru ekki sönnun fyrir styrk.

Stundum eru þau bara sönnun þess að þú ert enn að þrauka —

og að kostnaðurinn sé að safnast upp.

Á miðjum aldri breytist svörunin

Á miðjum aldri - um og eftir breytingarskeiðið - breytist takturinn.

Samspil hormóna og taugakerfis verður viðkvæmara.

Viðbrögðin hraðari.

Enn endurheimtin hægari.

Það þýðir að sama álag og áður byggði upp styrk

getur nú haldið kerfinu í stöðugri virkni.

Ekki af því þú ert veikari.

Heldur af því aðlögunarglugginn er annar.

Ef álagið er ekki stillt með það í huga

fer það í viðbragð — ekki uppbyggingu.

Og viðbragð byggir engan styrk. 

Hvernig þetta birtist í raun 

Þetta finnst ekki bara í tilfinningunni eða svörum kvenna.

Ég sé þetta í:

– HRV sem nær ekki að hækka

– Svefni sem nær ekki að dýpka

– Orku sem dreifist ójafnt yfir daginn

– Blóðgildum sem sýna áhrif langvarandi streitu

En tölurnar eru ekki vandamálið.

Þær sýna hvort kerfið sé að svara

eða bara að halda út.

Og flestar sem ég vinn með eru mjög góðar í að halda út.

Brotna ekki beint - en viðurkenna ‘‘nei ég get þetta ekki svona áfram næstu 10 árin’’

Það er ekki það sama og að styrkjast.

Að loka hringnum

Álag → svörun → endurheimt → styrkur

Ef sá hringur lokast ekki

safnast álagið upp.

Ekki vegna þess að þú sért að gera of lítið.

Heldur vegna þess að kerfið fær ekki að breytast.

Spurningin er því ekki:

„Er ég að leggja nóg á mig?“

Heldur:

 ,,Er líkaminn minn að uppfæra sig af því sem ég geri?’’

Ef ekki - þá er meira átak ekki lausnin.

Nákvæmni er það.

Ef þú ert að leggja mikið á þig

- þá á það að byggja þig upp. Er það ekki?

12. mars kl 19:00

 Í ókeyis vinnustofunni förum við í það sem flestar konur sjá of seint.

Hvað kerfið er raunverulega að lesa.

Af hverju átak hættir að skila.

Og hvað þarf að breytast áður en sparnaður festist í mynstri.

Ef þú fannst þig hér

þá veistu að þetta er ekki eitthvað sem þú „prófar seinna“.

Heldur eitthvað sem þú skilur núna.

Skráning er opin - skráðu þig hér