Líkaminn svarar ekki verkfærinu — hann svarar ástandinu. Þess vegna virkar sama mataræði fyrir Siggu en ekki Stínu, og sama æfing getur gefið gjörólíka svörun frá degi til dags.

Flestar konur halda að þetta snúist um að gera meira—en raunverulegi vandinn er kerfið sem heldur kviðfitunni fastri. Þegar líkaminn fer í lága orku hættir allt að virka eins og áður. Þetta er ekki viljastyrkur. Þetta er breytanlegt—en aðeins með nýrri nálgun.

Kviðfita er merki um að kerfið sé í ójafnvægi, ekki að þú sért að gera of lítið. Þegar álagið hækkar, heldur líkaminn fastar í orku.

Fyrirsjáanleiki er ekki skipulag — það er lífeðlisfræðileg þörf. Þegar kerfið missir fyrirsjáanleika, missir þú ekki vilja… heldur orku til að halda áfram.

Margar konur á miðjum aldri finna að líkaminn svarar ekki lengur eins og áður — þrátt fyrir að þær séu að gera margt rétt. Vandinn er oft ekki viljastyrkur heldur merkin sem líkaminn er að lesa. Í þessu bloggi skoðum við hvernig líkaminn túlkar streitu, svefn, næringu og hreyfingu — og hvernig þessi merki geta annað hvort stutt aðlögun eða haldið líkamanum í varnarham.

Flestar konur sem koma til mín eru ekki að gera minna - þær leggja sig meira fram en áður. Samt virðist árangurinn kosta meira. Hvað gerist þegar líkaminn byjar að svara öðruvísi?

Átak byggir ekki styrk nema kerfið nái að aðlagast. Á miðjum aldrei breytist svörunin - og meira álag er ekki alltaf lausnin.

Orkan dettur um 3 leytið. Þú heldur að þú þurfir meiri aga!

En þegar átak hættir að skila sér er það sjaldnast viljaleysi - heldur kerfið sem er farið í sparnað.

Breytingarskeiðið er meira en hitakóf og hormón. Það er djúp kerfisbreyting sem snertir orkustjórnun, streituþol, svefn og efnaskipti. Þegar umræðan þrengist að hormónum einungis, takmörkum við konur í stað þess að styrkja þær. Tími er kominn á betri ramma.

Það kemur augnablik þegar átak hættir að skila sér.
Ekki vegna mistaka — heldur vegna þess að kerfið er komið í annan fasa.
Vandinn er sjaldnast hléið, heldur hvernig við túlkum það.

Flestar konur sem ég vinn með eru ekki að gera of lítið.

Vandinn er oft stöðugur leki í kerfinu — ekki skortur á aga.